Evelyn

Si Evelyn Balanag ay ipinanganak sa Pakistan. Ang kanyang ama ay isang Briton, isang Anglikano, at ang kanyang ina ay Pakistani. Noong bata pa siya, nagkukuwento ang kanyang ama sa kanyang mga anak ng mga kuwento mula sa Biblia. Isa itong binhing maagang naitanim, at naghintay ito nang maraming taon.

Sa Pakistan ay nakilala niya si Federico Balanag, isang Pilipinong naroon dahil sa negosyo. Nagpakasal sila at nanirahan sa Pilipinas, kung saan nila pinalaki ang kanilang anim na anak.

Noong Enero 1968, dinalaw ni Mary Lou si Evelyn at inanyayahan siyang kumuha ng kurso sa Biblia sa pamamagitan ng sulat (correspondence course). Makalipas lamang ang ilang araw, muntik nang mamatay si Evelyn, at sa oras ding iyon ay nagtiwala siya kay Jesu-Cristo. Sa kanya nagsimula ang iglesia sa Baguio.

Naging matalik na magkaibigan sina Evelyn at Mary Lou. May sariling paraan si Evelyn ng pagtawag sa kanya: "Mary Lou, Mary Lou!" Naririnig pa rin ni Kevin hanggang ngayon ang boses niya habang sinasabi ito.

Umuwi sa Panginoon si Evelyn noong 1985. Ang kasunod ay ang salaysay na isinulat ni Mary Lou noong panahong iyon, isinalin sa Tagalog nang buo at tapat. Pagkatapos nito ay ang mga larawan ni Evelyn, mula sa blog ni Kevin tungkol sa kanya at sa mga album ng pamilya.

Sa Sariling Salita ni Mary Lou

Evelyn Balanag – Pakistani – Nagbalik-loob sa Bingit ng Kamatayan, at nabuhay pa siya upang ikuwento ito.

Noong Lunes, Enero 29, 1968, nais naming mag-asawa ni Ken na dalawin ang mga estudyante ng BSA para sa isang rally sa ika-31, kung kailan narito si Bob Harrison, at sina Dad at Mom Brooks din. Bago kami umalis, dinalaw ko si Evelyn Balanag upang i-enroll siya sa WBT kung gusto niya, at upang anyayahan din siya at ang kanyang asawa sa rally sa Miyerkoles ng gabi. Sabik na sabik siyang pag-aralan ang kurso, at sinabi niyang gusto niyang dumalo sa rally. Ilang araw na siyang may sakit dahil nakunan siya, at medyo mahina pa ang pakiramdam niya.

Noong Martes ng umaga, ika-30, dinala niya sa akin ang buong kurso niya, tapos na, at gusto niyang makipag-usap at magtanong. Masaya ang aming pag-uusap habang nagkakape at kumakain ng cookies. Gusto niyang mag-enroll sa susunod na kurso, Lessons for Christian Living.

Kaya iniuwi niya ang aklat na iyon.
Noong Miyerkoles, dumating ang kanyang kasambahay upang sabihin sa akin na hindi na siya makadadalo sa rally dahil kadadala lamang sa kanya sa ospital dahil sa pagdurugo……..Sinabi niyang ooperahan si Evelyn sa Huwebes ng umaga.

Idinaos namin ang rally at maraming dumalo, umawit si Bob Harrison, nagsalita si Dad Brooks at napakagandang gabi iyon……Ngunit nalungkot kami na hindi nakarating si Evelyn at ang asawa niyang si Fred. Ipinanalangin siya ni Bob Harrison na nasa ospital…Wala pa sa amin ang tunay na nakaaalam ng kalagayan niya noon.

Noong Huwebes, nalaman namin na malubha pala ang naging sakit niya…..na muntik na siyang mamatay noong Miyerkoles ng gabi. Pumunta ako roon Huwebes ng umaga, kababalik lamang niya mula sa operasyon, at nanatili ako nang kaunti. Mas mabuti na ang lagay niya noon.

Noong Biyernes, dinalaw ko siya sa bahay pagkauwi niya mula sa ospital. Saka niya ikinuwento sa akin ang nangyari:

Sinabi niya na halos wala na siyang malay sa ospital dahil sa panghihina dulot ng kakulangan sa dugo. Ngunit malapit nang maghatinggabi noong Miyerkoles, bigla siyang lumala, at tumawag ng “Doktor”, saka nawalan ng malay. Sa sumunod na dalawang oras, inasikaso siya ng mga doktor….oxygen, suwero, gamot. Ipinatawag nila ang kanyang asawa sa ospital dahil sinabi nilang naghihingalo na siya…….Nagkamalay siya habang sinisikap nilang iligtas siya, at nakita niya ang kanyang asawa na umiiyak sa tabi, at napansin niyang may karayom na nakatusok sa bawat braso niya na may dumadaloy na suwero…..

Habang wala siyang malay, sinabi niyang ang tanging naaalala niya ay isang pangitain ng Diyos Mismo…nadarama niyang siya'y namamatay, na siya'y lumulutang sa mga bituin……….at nang magkamalay siya, ang una niyang naisip ay, “Oh, binigyan pa ako ng Diyos ng buhay! Kung namatay ako, nasa impiyerno na sana ako ngayon.”….”Gusto kong tanggapin si Jesus sa mismong sandaling ito.”

At siya, sa pananampalataya, ay tumanggap sa Panginoon sa kisapmatang iyon ng kamalayan……Bumaha sa kanyang isip ang lahat ng pinag-aralan niya sa WBT, at ginawa niya ang hakbang na iyon ng pananampalataya, sumampalataya kay Cristo bilang kanyang sariling Tagapagligtas, at siya'y naligtas!
Sinabi sa kanya ng doktor, “Sa palagay namin ay dapat ipatawag dito ang pari para sa huling sakramento.” Ngunit sinabi niya sa doktor na ayaw niya ng pari…dahil maayos na siya sa Diyos, makapagtatapat siya sa Diyos Mismo, at bukod doon, bakit pa niya kailangan ng pari gayong ang pari ay makasalanan din. Medyo nagulat ang doktor sa pahayag na ito ng erehiya, ngunit malungkot siyang tumango bilang pagsang-ayon.

Sinabi niya sa akin na alam niyang iniligtas siya ng Diyos sa katawan upang siya'y maligtas sa espiritu, at napakasaya niya, at nagniningning ang kanyang mukha!

Inihanda ng kanyang ama ang pundasyon para sa pasyang ito maraming taon na ang nakalipas, nang ikuwento niya sa kanyang mga anak ang mga kuwento mula sa Biblia. Siya ay isang Britong Anglikano, na may asawang Pakistani. Ilang ulit na niyang nabasa ang buong Biblia, bagaman siya mismo ay paulit-ulit na nalalasing.

Kaya hindi namin alam kung siya ay isang mananampalatayang ipinanganak na muli. Ngunit naunawaan niya ang kahalagahan ng mga bagay na espirituwal, at ng pagbasa ng Banal na Salita…at ipinasa niya ito sa kanyang mga anak. Gayunman, wala siyang nalalaman tungkol sa buhay na espirituwal kay Cristo nang maganap ang pagkikitang ito. Ang natutuhan niya ay sa pamamagitan ng correspondence course, WBT, 48 oras lamang bago dumating ang krisis na ito sa kanyang katawan.

Natapos niya ang ikalawang kurso, dinala ito sa akin, at hiningi ang ikatlo, Guide to Christian Growth. Sinabi niya na dati siyang nagbabasa ng mga paperback na aklat, ngunit pinararamdam ng mga iyon na marumi siya. Sinabi niya na ang pagbasa ng mga kursong ito ay nagpaparamdam sa kanya na napakalinis niya, sa loob at labas….Nagsimula siya ng Quiet Time gamit ang Daily Bread ng Scripture Union Notes…….Interesado rin siyang magsimula ng klase para sa mga kababaihan sa kanyang sala, na WBT muna ang ituturo, at ako ang naroon bilang tagapayo.
Tunay na gawa ito ng Banal na Espiritu sa kanyang puso at buhay sapagkat hindi naman ako gaanong nakipag-usap sa kanya…walang panahon. Napakabilis ng mga pangyayari.

Lubhang nakapagpasigla ito sa buong pamilya namin, kung ano talaga ang maaaring mangyari kapag tinanggap ng isang tao ang Panginoon, at ang pagbabago sa kanyang sariling buhay. Nagsimula na siyang magpatotoo sa lahat ng nakakasalamuha niya.

Natapos niya ang GOG sa loob ng tatlong araw, saka nagpatuloy sa SUMMARY OF THE BIBLE na natapos niya sa loob ng 4 pang araw. Nagpupuyat ang kanyang asawa upang tulungan siya dahil medyo mahirap ito. Pareho silang nakapagsaulo ng maraming talata ng Kasulatan…..Hindi pa siya naliligtas, ngunit interesado siya at nakikisimpatiya. Sinabi niya na pakiramdam niya'y napakalinis niya habang pinag-aaralan ang mga kursong ito. Noong Peb 12, natapos niya ito, at iniuwi ang WINNING SOULS THE BIBLE WAY, at nag-enroll din siya sa kurso ng pagsasaulo ng BIBLE MEMORY ASSOCIATION. Ikinuwento niya sa akin kung gaano na niya kinasusuklaman ngayon ang mga sine, at iba pang libangan…na binawasan na niya ang paninigarilyo…Dati'y 20 sigarilyo sa isang araw, ngunit 8 na lamang ngayon. Umaasa siyang tuluyan na itong maihinto sa lalong madaling panahon! Wala akong anumang udyok sa kanya sa lahat ng pasyang ito na alisin ang mga bagay sa kanyang buhay. Ang presensiya lamang ng Banal na Espiritu ang nakakumbinsi sa kanya na hindi na niya dapat gawin ang ilang bagay. Taimtim siyang nananalangin na tanggapin na ng kanyang asawa si Cristo sa lalong madaling panahon upang magkaisa ang kanilang pamilya.

Napakagandang bagay na nakikisimpatiya siya at nag-aaral ng Kasulatan. Masusi nilang pinag-aralan ang Bible Atlas, sinisikap na maunawaan nang malinaw ang paghahati-hati ng lupain sa Josue! Manghang-mangha siya sa aklat. Bukas ng umaga, tuturuan ko siyang gumawa ng tinapay!

Mary Lou Engle, Enero–Pebrero 1968

Doon nagtatapos ang salaysay ni Mary Lou, noong Pebrero 1968. Ang mga larawang kasunod ang nagpapatuloy sa kuwento ni Evelyn.

55 Malvar

Inupahan ng pamilya Engle ang bahay sa 55 Malvar, sa Aurora Hill, mula 1967 hanggang 1970. Doon idinaos ang mga unang pulong ng maliit na asembleya. Doon din dumadalaw si Evelyn kay Mary Lou at kumukuha ng kanyang mga Emmaus correspondence course.

Ang Unang Pag-aaral ng Biblia

Isa sa mga pinakaunang pag-aaral ng Biblia ay idinaos sa 55 Malvar noong 1968. Nakaupo si Evelyn sa iisang upuan kasama si Mrs. Jaleco, at nasa kabilang tabi niya si Mrs. Badilla. Ang kanilang mga asawa ay malapit nang mapabilang sa mga unang lalaki ng iglesia.

Pag-awit sa Malvar

Tuwing nagtitipon ang mga mananampalataya, may isang koro na lagi nilang inaawit: "Nothing Is Impossible."

Fred

Tinapos ni Mary Lou ang kanyang salaysay na si Evelyn ay "taimtim na nananalangin na tanggapin na ng kanyang asawa si Cristo sa lalong madaling panahon." Noong 1969, sabay na bininyagan sina Fred at Evelyn sa unang bautismo ng iglesia, kasama sina Sarhento Jaleco, Sarhento Badilla, at dalawa sa mga anak na babae ng pamilya Engle, sina Becky at Karen. Si William MacDonald (1917–2007), ang guro ng Biblia, ang nanguna sa pagbibinyag at nagbigay ng mensahe mula sa Kasulatan.

Isang Pamilya

Pinalaki nina Fred at Evelyn ang anim na anak: sina Polly, Dolly, Ferdie, Boy, Frankie at Molly.

Ang mga Balanag

Ang Godhouse

Hindi nagtagal, sa Guardhouse sa Navy Base na nagtitipon ang mga mananampalataya, na buong giliw nilang tinawag na "Godhouse" (bahay ng Diyos).

Ang mga Unang Matatanda

Pagsapit ng 1974, si Fred Balanag ay isa sa unang tatlong matatanda (elders) ng iglesia, kasama sina Ruperto Jaleco at Marcos Badilla.

Matagal nang Magkakaibigan

Sa Kapilya

Sa Ibaba Lang ng Kalye

Sa Prays for Us Daily, nag-iwan si Gordon ng isang tanong sa may hagdan: sino si Fred Balanag, at paano siya napunta sa eroplano ng Pangulo na may apat na aklat sa kaniyang mga kamay?

Una, isang maliit na pagtutuwid. Hindi talaga siya ang kapitbahay sa tabi. Makalipas ang ilang taon, ganito ito isinulat ni Ken sa isang liham pauwi:

Nang lumipat kami sa Baguio, Pilipinas noong 1967, ang unang nagtiwala sa Panginoon bilang personal na Tagapagligtas ay isang babaeng Pakistani. Siya at ang kaniyang asawa, isang propesor sa Baguio Tech, ay nakatira sa ibaba lang ng kalye. Pagkatapos ay hiniling niya sa amin na ipanalangin ang kaniyang asawa.

Ken at Mary Lou Engle, liham sa mga kaibigan, Abril 22, 1972

Sa ibaba lang ng kalye. At ang kuwento ni Fred Balanag ay hindi nagsisimula kay Fred. Nagsisimula ito sa kaniyang asawa.

Isang Malaking Linggo

Evelyn ang pangalan niya. Noong Lunes, Enero 29, 1968, isinulat ni Mary Lou sa kaniyang maliit na planner:

Nagsimulang mag-aral si Evelyn Balanag ng W.B.T. Interesadong-interesado. Natapos ang 1 at 2 ngayon

Mary Lou, Lunes, Enero 29, 1968

Ang W.B.T. ay ang kursong pang-Biblia sa koreo na What the Bible Teaches (Ang Itinuturo ng Biblia). Isinulat ni Ken na iyon ang pinakamalaking araw ng pagdalaw mula nang dumating sila:

Pinakamalaking araw ng pagdalaw mula nang dumating sa Baguio. Nagsimula si Mrs Balinog ng WBT.

Ken, linggo ng Enero 28 – Pebrero 3, 1968

Sa Loob ng Dalawang Araw

At nang sumunod na araw, si Mary Lou ulit:

Natapos ni Evelyn ang kurso at nagtanong ng maraming bagay tungkol sa espirituwal.

Mary Lou, Martes, Enero 30, 1968

Ang buong kurso. Sa loob ng dalawang araw.

Malaking gabi para sa mga Engle ang Miyerkoles: isang rally sa Brent School, kasama ang mang-aawit na si Bob Harrison. Pero hindi dumating ang mga Balanag.

Rally ng B.S.A. Umawit si Bob Harrison sa Brent. Napakagandang programa at may tumugon. Puno ang bahay para sa rally. Nagsalita si Dad Brooks. Umawit si Bob. Hindi nakarating ang mga Balanag dahil nagkasakit si Evelyn.

Mary Lou, Miyerkoles, Enero 31, 1968

Ipinanalangin ni Bob si Evelyn

Isinulat ni Ken ang nangyari sa rally:

Nalaman naming nasa ospital si Mrs Balanog — nanalangin (Rally ng BSA sa gabi) Ipinanalangin ni Bob si Evelyn.

Ken, Miyerkoles, Enero 31, 1968

Noong Huwebes ay pumunta si Mary Lou sa ospital. Isinulat niya nang gabing iyon:

Pumunta sa ospital para dalawin si Evelyn. Siya'y … bumubuti na, pero napakalubha ng sakit niya — muntik na siyang mamatay nang gabing iyon.

Mary Lou, Huwebes, Pebrero 1, 1968

Noong Biyernes, Pebrero 2, umuwi si Evelyn, at ikinuwento kay Mary Lou ang nangyari nang gabing iyon:

Umuwi si Evelyn mula sa ospital. Sinabi niya sa akin na tinanggap niya ang Panginoon noong napakalubha ng sakit niya. Tunay na nagagalak sa kaniyang bagong kapanganakang espirituwal. Nag-enroll sa LCL.

Mary Lou, Biyernes, Pebrero 2, 1968

Ligtas na si Evelyn!

Narinig din ito ni Ken, at isinulat niya. May nagpasada kalaunan ng asul na highlighter sa mga huling salita:

Nabalitaan — dinalaw ni ML si Mrs B. Muntik na siyang mamatay noong Miy ng gabi nang malaman niyang hindi pa siya ligtas — nang magkamalay siya ay nagtiwala siya sa Panginoon.

Ken, linggo ng Enero 28 – Pebrero 3, 1968

Ang kahon ni Ken para sa Biyernes na iyon:

nagpuyat siya noong Mar ng gabi at tinapos ang WBT. Pinag-iisipan itong mabuti. Narito sina Mom at Dad Brooks sa gabi — nagalak kami.

Ken, Biyernes, Pebrero 2, 1968

Sa likod ng talaarawan nang taóng iyon, sa isang dilaw na pahina kung saan itinatala ni Ken ang mahahalagang petsa, isinulat niya itong muli, sa ilalim ng rally ni Bob Harrison, sa berdeng highlighter:

31 Ene 68 — Bob Harrison — 2 Peb 68 — Ligtas na si Evelyn!

Talaarawan ni Ken ng 1968, dilaw na pahina sa hulihan

Hiniling na Iligtas ang Isang Kaluluwa

Pero ito ang linyang nagpapatigil sa iyo. Sa ibaba ng pahina ni Mary Lou para sa linggong iyon, sa maliit na kahong may nakasulat na Notes, isinulat niya:

Sa simula ng linggong ito, naramdaman naming magiging malaking linggo ito. Hiniling namin sa Panginoon na iligtas ang isang kaluluwa!

Mary Lou, mga tala para sa linggo ng Enero 29, 1968

Humiling sila noong Lunes. Pagsapit ng Biyernes, nakauwi na mula sa ospital ang sagot, nagagalak. Kadalasan ay maliliit na panalangin ang ating dinadalangin. Paminsan-minsan ay mabuting alalahanin natin na hindi nahihiya ang Diyos sa isang malaking panalangin.

At ang Iyong Sangbahayan

Manampalataya ka sa Panginoong Jesus, at maliligtas ka, ikaw at ang iyong sangbahayan.

Gawa 16:31

At ang iyong sangbahayan. Sapagkat ang sumunod na ginawa ni Evelyn ay hilingin sa kanila na ipanalangin ang kaniyang asawa.

Noong Linggo ng gabi, Pebrero 18, isinulat ni Mary Lou:

Narito si Fred Balanag para mag-aral ng Juan kasama si Ken sa gabi. Dinalaw namin ni Evelyn ang mga Brooks.

Mary Lou, Linggo, Pebrero 18, 1968

Narito si Fred Balanog para sa unang pag-aaral sa Juan. Dinala ni ML si Evelyn para makita si C. Brooks

Ken, linggo ng Pebrero 18–24, 1968

Ang Talata ni Ken

Ang talata ni Ken para sa kaniyang tahimik na oras nang buwang iyon, na isinulat sa kaniyang talaarawan para sa Huwebes, Pebrero 29, ang linggo nang unang pinag-aralan nina Fred at Evelyn ang Juan:

Ako'y nagpapasalamat sa iyo, Oh Ama, Panginoon ng langit at ng lupa, na iyong inilihim ang mga bagay na ito sa marurunong at matatalino, at ipinahayag mo ang mga ito sa mga sanggol.

Lucas 10:21

Nang sumunod na Linggo ay dumating ulit ang mga Balanag, at may kasama silang lima pa:

730 Dumating ang mga Balanag kasama ang 5 pa, Sgt Jaleco + Sgt Hipol, si Sonny + ang kaniyang ina. Pinag-aralan naming lahat ang Ebanghelyo ni Juan.

Ken, Linggo, Pebrero 25, 1968

Walong Kurso

Hindi rin bumagal si Evelyn.

Natapos na ni Mrs. Balanag ang 8 kurso — magpapatuloy sa Mga Gawa.

Ken, linggo ng Pebrero 18–24, 1968

At isinama niya ang kaniyang mga kaibigan. Noong Pebrero 9, isinama niya sina Pasing at Mely:

Isinama ni Evelyn sina Pasing at Mely sa pagdalaw. Nagsimula ng W.B.T. Malapit nang maging Mormon ang asawa ni Mely. Narito ang mga Brooks — nakilala si Evelyn at nagsalita tungkol sa Pakistan.

Mary Lou, Biyernes, Pebrero 9, 1968

Makalipas ang isang linggo o higit pa, isinulat ni Ken ang tungkol sa isang first sergeant sa Philippine Military Academy na nag-aaral ng kurso:

Sgt Jaleco PMA — 1st Sgt nag-aaral ng WBT — gusto ito. Nasa asawa niya ito. Isa siyang lalaking muntik nang makuha ng mga Mormon.

Ken, linggo ng Pebrero 18–24, 1968

Sarhento Jaleco

Ang Sarhento Jaleco ring iyon na uupo sa sala sa 55 Malvar sa loob ng maraming taon.

Pagkatapos, makalipas ang tatlong linggo, Martes, Marso 19:

Dumalaw si Fred — binalikan namin ang mga talata. Sabi niya talagang nagtiwala na siya sa Panginoon — ginagamit niya ang mga talata sa kaniyang mga klase.

Ken, Martes, Marso 19, 1968

Isang propesor, na gumagamit ng Ebanghelyo ni Juan sa sarili niyang silid-aralan. At sa huling araw ng Marso, nagdagdag si Ken ng sarili niyang mga salita:

Klase sa Biblia — bumalik si Jaleco + taga-PMA. Pakiramdam ko talagang ipinanganak nang muli si Fred!

Ken, linggo ng Marso 31, 1968

Sa may Hagdan ng Eroplano

Ngayon ay dumako tayo sa Mayo. Sabado, ika-11, ang sunog sa kusina. Kinaumagahan, Linggo, ika-12, ang telepono ang gumawa ng trabaho:

Gumising kami nang 530. Tinawagan ni ML si Evelyn — tinawagan ni Fred ang aide ng Pangulo. Sabi nagbibihis na ang Pangulo — maaga silang aalis. Kumain kami nagmadali sa Paliparan. Ilang minuto lang dumating ang Pangulo.

Ken, Linggo, Mayo 12, 1968

Tinawagan ni Mary Lou si Evelyn. Tinawagan ni Fred ang aide ng Pangulo. At sa paliparan, habang nagpapaputok ng dalawampu't isang saludo ang mga kadete ng Military Academy, si Fred, na mga walong linggo pa lamang na mananampalataya, ang humakbang pasulong:

pumunta sa eroplano. Pumunta si Fred sa Alkalde. Sa may hagdan iniabot ni Fred ang Living Series (4 na tomo) sa kaniya. Ipinakilala rin kami.

Ken, Linggo, Mayo 12, 1968

Apat na Aklat

Isinulat ito ni Mary Lou sa isang hingahan:

Isa na namang dakilang araw — ibinigay nina Ken, Dad B. at Fred ang mga Tomo ng Living Writings kay Pang. Marcos nang 7 ngayong umaga!

Mary Lou, Linggo, Mayo 12, 1968

Ang Klase sa Juan

Makalipas ang ilang araw ay umalis si Ken para sa isang biyahe. Bago siya umalis, isinulat niya:

Nanalangin kasama si Fred + ibinigay sa kaniya ang mga aralin sa Juan + ang Halley's.

Ken, linggo ng Mayo 12–18, 1968

Ang lalaking dumating para sa kaniyang unang pag-aaral ng Biblia noong Pebrero ay nagtuturo na ng klase sa Juan pagsapit ng Mayo.

Kaya iyan si Fred Balanag. Isang propesor sa ibaba lang ng kalye. Isang asawang ipinanalangin ng kaniyang maybahay. Isang bagong mananampalataya na lumapit sa isang Pangulo na may apat na aklat.

Pero may itinago pa, at iyon ang pinakamagandang bahagi.

Kalahating Milyong Piso

Lumipas ang walong taon, hanggang taglagas ng 1976. Nasa Kansas na ang mga Engle noon, at nasa Navy si Kevin. Nakabalik si Kevin sa Baguio, at nagpadala siya sa kaniyang mga magulang ng isang cassette na may balita. Ipinasa ito ni Ken sa iglesia sa Woodside:

Ito'y tungkol kay G. Balanag, isa sa mga matatanda. Gaya ng naaalala ng ilan sa inyo, isa siya sa mga unang naligtas noong 1968. Bukod sa kaniyang pagtuturo sa University of Baguio, siya ang Housing Administrator ng Lungsod. Kamakailan ay inalok siya ng suhol na kalahating milyong piso ($75,000) kung pipirmahan niya ang isang papel. Tumanggi siya at nasa kaunting panganib. Ipanalangin ninyo siya.

Ken at Mary Lou Engle, liham sa Woodside Bible Chapel, Oktubre 27, 1976

Tumawag ang Pangulo

Siyang sakim sa pakinabang ay bumabagabag sa kaniyang sariling bahay; nguni't siyang nagtatanim sa mga suhol ay mabubuhay.

Kawikaan 15:27

Kalahating milyong piso, at tumanggi siya. Pagkatapos ay ang mga kasunod na linya ng liham:

Nang nasa Baguio ang Pangulo ng Pilipinas kamakailan, tinawagan niya si G. Balanag at ibinigay ang kaniyang suporta sa kasalukuyang maigting na sitwasyong ito. Maaaring naaalala ninyo na ilang taon na ang nakararaan ay nagbigay si G. Balanag ng ilang aklat ng Biblia sa Pangulo.

Ken at Mary Lou Engle, Oktubre 27, 1976

Ang Natitirang Bahagi ng Kuwento

Dinampot ng Pangulo ng Pilipinas ang telepono at tinawagan ang lalaking minsang nag-abot sa kaniya ng apat na aklat sa isang mahanging paliparan, walong taon na ang nakararaan.

At ang kahihinatnan ng "iniabot ni Fred ang Living Series (4 na tomo) sa kaniya" ay… ang natitirang bahagi ng kuwento.

Mula sa mga talaarawan nina Ken at Mary Lou, Enero–Mayo 1968, at sa kanilang mga liham noong 1972 at 1976, sa kuwento ni Gordon na "Just Down the Street" (The Malvar Years, 10; ipinadala Oktubre 12, 2026).

Ang Iglesia ni Evelyn

Umuwi sa Panginoon si Evelyn noong 1985. Hindi tumigil ang gawaing nagsimula sa kanya. Noong Disyembre 2010, kinunan ng video ng anak niyang si Ferdie ang ika-35 anibersaryo ng Navy Base Chapel, at inilagay ito ni Kevin sa blog.

Wala nang higit pang nanaisin si Evelyn kundi na ang mga mambabasa ng blog na ito, at ang kanyang pamilya, ay makakilala at magmahal sa Tagapagligtas na minahal niya, na namatay at ibinigay ang Kanyang sarili para sa kanya, at para sa iyo.

Kevin, sa kanyang blog tungkol kay Evelyn, 2008

Mula sa sariling salaysay ni Mary Lou noong Enero–Pebrero 1968, at sa mga larawan at paliwanag sa blog ni Kevin tungkol kay Evelyn (2008).

Mga Pinagkunan

Ang salaysay ni Mary Lou tungkol kay Evelyn Balanag (Enero–Pebrero 1968), na ipinadala ni Kevin noong Oktubre 8, 2026, kasama ang mga tala ni Kevin tungkol sa pamilya ni Evelyn; ang mga larawan at paliwanag sa blog ni Kevin tungkol kay Evelyn (balanag.blogspot.com, 2008–2013), kasama ang mga orihinal na slide at pahina ng album mula sa koleksiyon ng pamilya. Unang inilathala ito bilang Ikalawang Bahagi ng Ikatlong Tomo. Ang kuwento ni Gordon na "Just Down the Street" (The Malvar Years, 10; ipinadala Oktubre 12, 2026), mula sa mga talaarawan nina Ken at Mary Lou noong 1968 at sa kanilang mga liham noong Abril 22, 1972 at Oktubre 27, 1976.