Pag-uwi sa Navy Base
Noong Linggo ng umaga, Nobyembre 1, 2026, tumayo ako para magsalita sa Christian Brethren Assembly sa Navy Base, Baguio City. Iyon ang una kong pagbabalik sa simbahang ito mula pa noong 1993.
Pamilya ko ang simbahang ito. Nagsimula ito noong 1968 sa mismong bahay namin sa 55 Malvar Street, Aurora Hill. Doon, binuksan ng aking ama at ina, sina Kenneth Ercil Engle at Mary Lou Engle, ang aming sala sa sinumang gustong mag-aral ng Biblia. Si Fred Balanag ang namuno sa gawain noong mga unang taon. Nang sumikip na ang sala, inupahan ng mga mananampalataya ang lumang guardhouse sa Navy Base at tinawag nila itong "Godhouse." Sinimulan naman ang gusali sa St. Joseph Village noong 1975.


Inimbitahan ako nina Pastor Bong at Pastor Winnie na magbahagi. Mag-isa akong dumating, ilang araw bago ako samahan ng kapatid kong si Karen sa Maynila. Mga dalawang linggo pa lang ang nakalipas, noong Oktubre 20, nang tawagin na ng Panginoon si Fred Balanag pauwi. Gusto ko sanang umakyat sa Baguio para sa kaniyang memorial, pero hindi ako umabot. Kaya napakahalaga sa akin ng Linggong iyon.
Narito ang mensaheng ibinahagi ko noong umagang iyon, inayos nang kaunti para madaling basahin. Sa dulo, idinagdag ko ang mga pangwakas na talatang hindi ko na naibahagi dahil naubusan ako ng oras.
— Kevin Engle
Ang Mensahe: Mga Taong Tapat
Magandang umaga po! Ako si Kevin Engle, at Pilipino ako. Ipinanganak ako sa San Juan, Rizal. Marunong ako ng Tagalog. Mas marami akong naiintindihan kaysa nasasabi, pero kaya kong kantahin ang pambansang awit sa Tagalog nang walang American accent!
Masaya lang po akong makasama kayo ngayon. Magbabahagi ako ng ilang bagay, at pagkatapos ay magpapasalamat tayo sa Panginoon sa lahat ng ginawa Niya para sa atin.
Ang talata natin ngayong umaga ay 2 Timoteo kapitulo 2, talata 2:
At ang mga bagay na iyong narinig sa akin sa gitna ng maraming saksi, ay siya mong ipagkatiwala sa mga taong tapat, na mangagiging may kakayahang magturo naman sa iba.
Ipinasa ni Pablo ang katotohanan kay Timoteo. Ipinasa naman ito ni Timoteo sa mga taong tapat. At ang mga taong tapat na iyon ay nagturo naman sa iba. Ganiyan dumating ang ebanghelyo sa Baguio City, at ganiyan din nito maaabot ang susunod na henerasyon.
Isang Batang Lalaki, Isang Radyo, at Baterya ng Kotse
Lumaki ako sa isang tahanang lubos na gumagalang sa Salita ng Diyos. Mahal na mahal ng mga magulang ko ang pagpapahayag ng ebanghelyo.
Nagsimula ito sa aking ama noong bata pa siya, sa Abilene, Kansas. May radyo ang pamilya nila na nakakabit sa baterya ng kotse. Sa radyong iyon, narinig ng aking ama ang ebanghelyo na ipinangangaral ni Dr. Walter L. Wilson mula sa Kansas City. Noong siyam na taong gulang siya, tinanggap niya si Jesucristo bilang kaniyang Tagapagligtas.

Mula Moody Hanggang Corregidor
Ang ilan sa inyo rito ay nakakilala at nakakaalala pa sa aking ama. Kalaunan, nag-aral siya sa Moody Bible Institute sa Chicago. Sa simula, hindi niya plano na pumunta sa Pilipinas. Gusto niyang maging misyonero sa China. Sa Moody, isang kapatid na Tsino, si Harry Liu, ang tumulong sa kaniya na magkaroon ng tunay na pasanin para sa China.
Pagkatapos ay dumating ang World War II. Tail gunner ang aking ama sa isang B-24 bomber, at noong 1944 ay nakarating siya sa Pilipinas. Habang lumilipad siya sa ibabaw ng Corregidor, nanalangin siya na balang araw ay hayaan siya ng Panginoon na magtatag ng isang simbahan sa Pilipinas.

Pagbaba niya ng eroplano, may tumingin sa kaniya (medyo mas maliit sa akin ang tatay ko) at sinabing, "Pang-Pilipinong sukat ka!" Napamahal sa kaniya ang bansa. Napamahal sa kaniya ang mga tao. Bumalik siya sa Amerika, tinapos ang Bible college, at bumalik sa Pilipinas bilang misyonero noong 1951.

Mula sa Kamatayan Tungo sa Buhay
Iisa ang pinakamalaking hangarin ng aking ama: makita ang mga tao na lumipat mula sa kamatayan tungo sa buhay. Walang sinuman sa atin ang nakakaalam kung gaano pa katagal ang natitira sa atin.
Naglingkod siya sa San Juan, Rizal, at sa Binangonan. Galing lang ako roon ilang araw na ang nakararaan, at may malusog at lumalagong simbahan doon.
Ayaw nating makitang may sinumang papasok sa walang hanggan nang wala si Cristo. Kapag iniisip ko kung ano ang mangyayari sa sandaling mamatay ang isang tao, kinikilabutan ako. Napakalinaw ng Kasulatan tungkol sa mangyayari sa mga hindi nakakakilala sa Panginoon. Iyon ang buong layunin ng aking ama. Naglingkod siya kasama ng iba't ibang lokal na simbahan, ibinabahagi ang ebanghelyo, at sa paglipas ng maraming taon, dinala siya ng Panginoon paakyat ng bundok sa Baguio City.

Ang Perpektong Iskor ni Evelyn
Sa Baguio, nakilala ng aking mga magulang ang isang babaeng Pakistani na nagngangalang Evelyn Balanag. Dumaraan si Evelyn sa tapat ng bahay namin sa Malvar Street, Aurora Hill, papunta sa palengke. (Pumunta ako sa dati naming kalye kahapon lang, at hindi ko na mahanap ang bahay. Napakarami nang bahay ngayon!)
Isang araw, tinanong siya ng aking ina, "Gusto mo bang kumuha ng Bible study course?" Isa itong correspondence course na tinatawag na What the Bible Teaches. Pumayag si Evelyn.

Kinuha niya ang unang course, pagkatapos ang ikalawa, ang ikatlo at ang ikaapat. Kinuha niya lahat ng course, at perpekto ang iskor niya, isandaang porsiyento, sa bawat isa.
Pero hindi pa rin siya ligtas. Naiintindihan niya ang ebanghelyo sa isip, pero hindi pa niya tinatanggap si Jesucristo bilang kaniyang Tagapagligtas.
Pagkatapos ay nagkasakit nang malubha si Evelyn, at muntik na siyang mamatay. Nakatayo ang kaniyang asawa sa paanan ng kaniyang kama sa ospital, umiiyak, dahil akala niya ay mawawala na ito sa kaniya. Siya si Fred Balanag. Marami sa inyo ang nakakilala sa kaniya. Kapiling na niya ang Panginoon, mga dalawang linggo pa lang ang nakararaan.
Habang nakahiga si Evelyn doon, halos mawalan na ng malay, napagtanto niya na kung mamatay siya sa araw na iyon, hindi siya pupunta sa langit. Nagbunga ang lahat ng aral na iyon. Alam niya mula sa Biblia na mahihiwalay siya sa Diyos magpakailanman. At doon, sa inakala niyang huling higaan niya, tinanggap niya si Cristo sa kaniyang puso.
Ipinapanalangin siya ng lahat na sana ay maintindihan niya ito. Sumagot ang Diyos. Kalaunan, naintindihan din ng kaniyang asawang si Fred ang ebanghelyo at tinanggap si Cristo.

Ang Sala sa Malvar Street
Marami silang kaibigan: sa PMA, sa Baguio Tech kung saan propesor si Fred, at maging sa pulitika. Sinimulan nilang imbitahan ang mga ito sa bahay namin para mag-aral ng Biblia at makinig sa ebanghelyo. Hindi nagtagal, puno na ang buong sala namin.
Sinabi ko kay Sandra Jaleco kaninang umaga na naririnig ko pa rin ang kanilang mga boses habang ibinabahagi nila ang ebanghelyo, nag-aaral ng Biblia at unti-unting naiintindihan ang Kasulatan. Marami pang naligtas, at iyon ang simula ng simbahang naging ganitong samahan ngayon.


Isipin ninyo ang kadena. Isang lalaki sa radyo ang tumulong sa isang siyam na taong gulang na batang taga-Kansas na makitang kailangan niyang maligtas. Lumaki ang batang iyon at nagdala ng iba kay Cristo. Nagdala rin ng iba kay Cristo ang mga taong iyon, hakbang-hakbang, henerasyon pagkatapos ng henerasyon. At hanggang ngayon, marami pang lalapit kay Cristo dahil sa ginawa ng mga tapat na lalaki at babaeng iyon. Iyan ang sa totoong buhay.
"May Diyos Ako"
Sa eroplano papunta rito, katabi ko ang isang babae, at ikinukuwento ko sa kaniya nang kaunti ang tungkol sa asawa ko. Ang asawa kong si Cheryl ay umuwi na sa langit noong Enero. Alam ko kung nasaan siya. Alam kong kilala niya ang Panginoon. Si Brother Robert Badilla, na nasa likod, ay nawalan din ng asawa halos kasabay nito.
Papunta sa Pilipinas ang babaeng katabi ko para ilibing ang kaniyang ama. Pumanaw ito sa Amerika, at iniuwi rito ang kaniyang labi. At sinabi niya sa akin, "May Diyos ako, at may Diyos ka."
Doon na natapos ang usapan. Hindi ko na ito ipinilit. Pero ang isa sa mga diyos na iyon ay Diyos na may malaking D, at ang isa ay diyos na may maliit na d.
Napakalinaw ng Kasulatan tungkol sa pagkakaiba ng iisang tunay na Diyos at ng maraming diyos. Ang iisang tunay na Diyos ang Lumikha ng sansinukob, ang nagsugo sa Kaniyang Anak para mamatay sa krus para sa atin. Hindi Niya ibinabahagi ang Kaniyang kaluwalhatian sa anumang karibal. Basahin ninyo ang buong Kasulatan, basahin ninyo ang kasaysayan, at makikita ninyo ang lahat ng uri ng diyos. Kahit dito sa Benguet, sa Cordillera at Mountain Province, may mga sumasamba noon sa maliliit na inukit na kahoy. Pero hindi kayo maililigtas ng mga diyos na iyon. Ang Diyos lamang ng sansinukob ang nagsugo sa Kaniyang Anak para mamatay sa krus para sa atin.
Nakakalungkot marinig iyon mula sa kaniya. Ipinapanalangin ko na balang araw ay maunawaan niya na puwede siyang makasama ng Lumikha ng sansinukob magpakailanman, ang Tagapagligtas ng kaniyang kaluluwa. At kung mangyari iyon, iyon ay dahil may mga tapat na lalaki at babaeng nagpasa ng ebanghelyo sa iba.
Kayo Na Ngayon
Marami sa inyo rito ay napakabata pa. Kayo ang magdadala ng ebanghelyo sa inyong henerasyon at sa susunod pa, dahil hindi kami narito magpakailanman. May tungkod na nga ako! Limitado lang ang ating panahon sa lupa. Pero ibinigay sa atin ng Diyos ang regalo ng ebanghelyo, at puwede tayong maging tapat dito.
Isang karangalan para sa akin na naging bahagi ako ng pamilyang iyon at nakita ko ang ginawa ng Diyos dito. Iniisip ko rin ang susunod na henerasyon. Naiisip ko si Robert Badilla at ang iba pang mga Badilla. Naiisip ko ang lahat ng mga Jaleco. Naiisip ko si Boy Jaleco, na umuwi na sa langit maraming taon na ang nakararaan.

Karamihan sa mga lalaki sa unang grupong iyon ay nasa langit na ngayon. Napakagandang malaman kung nasaan sila! Tumatayo sila tuwing Araw ng Panginoon, nagbabahagi at sumasamba. Ibinahagi nila si Cristo sa mga katrabaho nila. At makakasama nila ang Panginoon magpakailanman. Napakaganda niyan!

Bagong Paraan ng Pagpapasa
Umaasa akong magawa ang ilan sa mga ginawa ng tatay ko, sa medyo ibang paraan lang. Dapat ay may natanggap kayong maliit na card ngayong araw mula kay Brother Bong. Marami akong dinala, kaya kung wala pa kayo, itaas lang ang kamay, o lapitan ninyo ako pagkatapos.
Maraming taon ko nang binubuo ang isang website at pinapalago ang ministeryo roon. Kapag binisita ninyo ito, makikita ninyo ito sa Tagalog at Ilocano, at parating na rin ang Cebuano. Sa nakaraang ilang linggo lang, may natutunan ako. Naglagay ako ng isang bagay sa Tagalog sa site, at may nagsabi sa akin, "Malalim na Tagalog 'yan!" Hindi ko alam na may higit sa isang uri pala ng Tagalog. Ipinanganak ako malapit sa Maynila, at dito sa Pilipinas ako lumaki! Saka ko nalaman na may Tagalog ng Bulacan, may Taglish, at hindi ko na alam kung ilan pa. Hindi ako matatas, kaya gumagamit ako ng kaunting AI para tumulong sa pagsasalin, at sinabi ko rito: gusto namin ng mainit, palakaibigan, at pang-araw-araw na Tagalog.
Napakarami nang laman ng website ngayon. Noong araw na nagsalita ako, mayroon itong:
- 718 aklat
- 347 awtor
- 49 paksa
- 8,581 kapitulo
- 103,798 nakalimbag na pahina
- 30.3 milyong salita
- 134,579 talata ng Biblia na naka-link
- 722 PDF na puwedeng ibahagi, i-email o i-print
Nagretiro ako noong Agosto, pagkatapos mismo ng aking ika-69 na kaarawan. Pinag-isipan kong magtrabaho pa nang kaunti, pero nagpasya akong magretiro. Sa anumang panahong ibibigay pa sa akin ng Diyos, ilalaan ko ang aking pagreretiro sa pagbabahagi ng Salita ng Diyos sa web at sa mga kamay ng tao. Kamangha-mangha ang teknolohiya ngayon.
Kaya ko natagpuan ang maliit na device na ito, ang Messenger. Ginawa ito ng In Touch Ministries sa Atlanta, Georgia, sa Amerika. Ang mithiin ko ay makapagbigay ng isang milyon nito sa buong Pilipinas, at kailangan ko kayong lahat para matulungan ako. Magsisimula tayo sa sampu, pagkatapos ay isandaan, pagkatapos ay isang libo. May mga tao na sa kapatagan na nagsabing tutulong sila.

Ito ang kaya nitong gawin:
- Ang buong Biblia na naka-audio, sa Ingles at Tagalog. Puwede kang magpalipat-lipat habang nakikinig. (Natutulungan nga ako nitong mag-ensayo ng Tagalog!)
- 60 mensahe ng ebanghelyo ni Pastor Charles Stanley ng In Touch Ministries.
- May sariling ilaw, para kapag brownout.
- May solar charger, kaya puwede itong i-charge sa araw, o sa computer.
- May AM radio, para may balita ang mga tao kapag may bagyo o gulo sa pulitika, kahit walang kuryente.
Ilang linggo pa lang ako rito ngayong biyahe, at wala pa akong alam na namamahagi nito sa Pilipinas. Sinusubukan kong alamin. Ipinamamahagi na ito sa India.
Gusto kong ipamigay ang mga ito nang libre, sa tulong ng mga kaloob ng mga tao sa Amerika na gustong makita itong mangyari. Pero hindi ko basta ipapamigay. Kung ganoon, mapupunta lang ang mga ito sa drawer at hindi magagamit. Para makatanggap ng isa, kailangang isaulo ng isang tao ang animnapung talata ng Biblia, o kunin ang parehong correspondence course na kinuha ni Evelyn Balanag. Alinman doon, naitatanim nila ang Salita ng Diyos sa kanilang isip at puso. Saka namin sila bibigyan ng Messenger.
Tatlumpu't siyam na U.S. dollars ang gastos sa paggawa ng bawat isa, kaya kakailanganin natin ng mga donasyon. Bagaman dumating sa atin ang ebanghelyo sa pamamagitan ng mga taong tapat, binigyan din tayo ng Diyos ng mga paraan ngayon na napakabisa, at naniniwala akong magiging napakabisa nito sa Pilipinas.
Kung bibisitahin ninyo ang website na nasa card na ibinigay ni Brother Bong, ang keepm.org, makikita ninyo ang lahat ng impormasyon tungkol sa programang ito at sa aming ginagawa. Higit sa lahat, hinihiling ko ang inyong panalangin, na makapamahagi kami ng marami nito sa buong Pilipinas. Inaabangan ko ang pagbabalik ko sa Enero. Marami tayong maipapamigay. Inaayos pa namin ang mga bagay-bagay, pero lubos kong pinasasalamatan ang inyong mga panalangin.
Lubhang Sagana
Naubusan ako ng oras noong umagang iyon bago ko naibahagi ang talatang gusto kong gamitin sa pagtatapos, kaya ibibigay ko ito rito.
Doon nga sa makagagawa ng lubhang sagana ng higit sa lahat ng ating hinihingi o iniisip, ayon sa kapangyarihang gumagawa sa atin, sa kaniya nawa ang kaluwalhatian sa iglesia at kay Cristo Jesus hanggang sa lahat ng mga saling lahi magpakailan man. Siya nawa.
Isipin ninyo ang batang tail gunner na nakatingin sa Corregidor noong 1944, nananalangin na hayaan siya ng Diyos na magtatag ng isang simbahan sa Pilipinas. Isang simbahan lang ang hiniling niya. Hindi niya maiisip ang perpektong iskor ni Evelyn, o ang umagang nakilala nito ang Panginoon sa kama ng ospital. Hindi niya maiisip ang isang sala sa Malvar Street na sobrang puno na wala nang mauupuan, o ang isang guardhouse na naging Godhouse. At hindi niya maiisip na makalipas ang limampu't walong taon, tatayo ang kaniyang anak sa mismong simbahang iyon, sa harap ng mga anak at apo ng mga unang mananampalataya.
Iyan ang ibig sabihin ng "lubhang sagana." Higit pa ang ginawa ng Diyos kaysa sa hiniling o inisip ng aking ama. Pansinin kung saan sinabi ni Pablo na mapupunta ang kaluwalhatian: "sa iglesia at kay Cristo Jesus hanggang sa lahat ng mga saling lahi." Bawat henerasyong tumatayo sa Araw ng Panginoon at nagpapasa ng katotohanan ay nagbibigay-luwalhati sa Diyos.

At hindi pa tapos ang Diyos.
Na ako'y may lubos na pagkakatiwala sa bagay na ito, na ang nagsimula sa inyo ng mabuting gawa ay kaniyang lulubusin hanggang sa araw ni Jesucristo.
Isinulat iyan ni Pablo sa isang simbahang mahal niya, isang simbahang nagsimula nang may ilang taong sumampalataya. Sinimulan ng Diyos ang isang mabuting gawa sa isang sala sa Malvar Street noong 1968, at tatapusin Niya ito. Kung kay Cristo ka, sinimulan din Niya ang isang mabuting gawa sa iyo, at lulubusin Niya ito hanggang sa araw ni Jesucristo. Hindi natin trabaho ang tapusin ang gawain. Ang trabaho natin ay maging tapat.
Kaya ito ang aking pagpapalakas-loob sa inyo. Kunin ninyo ang inyong narinig, at ipagkatiwala ninyo ito sa mga tapat na lalaki at babae na may kakayahang magturo naman sa iba. Buksan ninyo ang inyong Biblia araw-araw. Isaulo ninyo ang mga talata. Sabihin ninyo sa inyong mga kaklase, katrabaho at kapitbahay. Ipanalangin ninyo ang Messenger program, at tulungan ninyo kaming ilagay ang Salita ng Diyos sa mga kamay at puso ng mga tao sa buong kapuluan.
Ang mga tapat na lalaki at babaeng nagsimula ng simbahang ito ay kapiling na ng Panginoon. Nakarating na sa inyo ang kadena. Huwag ninyong hayaang matigil ito sa inyo. Kaya ng Diyos na gumawa ng lubhang sagana ng higit sa lahat ng ating hinihingi o iniisip, at ang nagsimula sa inyo ng mabuting gawa ay lulubusin ito.
Salamat po sa inyong oras at pakikinig. Isang karangalan ang makasama kayo.
Pangwakas na Panalangin
Aming Ama, salamat po sa pagkakataong makilala Ka, at maibahagi ang ebanghelyong ibinigay Mo sa amin, gamit ang mga paraang hindi pa available noon. Salamat po at nakikita namin ang mga taong lumilipat mula sa kadiliman tungo sa liwanag. Ayaw naming makitang may sinumang mapupunta sa walang hanggang kapahamakan, kahit isa man lang.
Ipinapanalangin po namin na sumulong ang Messenger program na ito, at maipamahagi ang marami, maraming libo nito. Palakasin Mo po ang mga simbahan, at nawa'y maipahayag ang ebanghelyo.
Pagpalain Mo po ang Christian Brethren Assembly dito. Tulungan Mo po silang maging saksi sa kanilang mga paaralan, sa kanilang mga trabaho, at saanman sa Baguio City, sa Benguet at sa buong Mountain Province, upang marinig ng mga tao ang ebanghelyo, tanggapin Ka sa kanilang puso, at lumipat mula sa kamatayan tungo sa buhay. Iaalay namin sa Iyo ang lahat ng pasasalamat at kaluwalhatian. Sa pangalan ng Panginoong Jesucristo kami nananalangin. Amen.
